یادداشتهای پراکنده.
۹ تیر
سه سال است در آپارتمانی زندگی میکنم که پنجرههایش رو به شمال است. یعنی نور هست، ولی آفتاب مستقیم تقریباً هیچوقت نیست. هر توصیهای که در اینترنت میخوانید فرض را بر این گذاشته که شما آفتاب دارید. من ندارم، و این فهرست از همین فرض نداشتن بیرون آمده.
زمستان اول، برنامهٔ منظم گذاشتم: هر یکشنبه به همه آب. خیلی منطقی به نظر میرسید. تا بهار سه گلدان را از دست داده بودم و ریشهٔ دو تای دیگر سیاه شده بود.
مسئله این است که گیاه در زمستان، در نور کم، تقریباً رشد نمیکند و آب هم کم مصرف میکند. مقدار آبی که در تیرماه درست است، در دیماه خفهشان میکند. برنامهٔ تقویمی جواب نمیدهد؛ انگشت در خاک فرو بردن جواب میدهد. تا بند دوم انگشت اگر خاک هنوز نم دارد، آب نمیخواهد.
از آن به بعد هیچ برنامهای ندارم. هر چند روز یک بار خاک چند گلدان را امتحان میکنم و هرکدام خشک بود آب میدهم. نتیجهاش بهتر از هر جدولی بوده.
چیز دیگری هم یاد گرفتم: گلدان بدون سوراخ زهکشی، هر قدر هم قشنگ باشد، تله است. حالا گیاه در گلدان پلاستیکی سوراخدار میماند و آن گلدان سفالی قشنگ فقط رویش گذاشته میشود.